می‌دونم رفیق. خیلی بهتر از خود تو. می‌دونم که تلخ و بداخلاق و خشن شدم. می‌دونم که اعصابتو به هم می‌ریزم. می‌دونم که نباید اینطوری باشم ولی هستم! زمان میخواد. باید یه کم بگذره. درگیرم، باید رها بشم. پس یه کم فرصت بده. بذار این خوابای لعنتی و کابوسهای شبانه تموم بشن. بذار روحم ترمیم بشه. درست میشم. همون تحفه‌ای که قبلاً بودم! قول میدم. فقط باش مثل تا حالا که بودی.

Labels: روزمره, شخصی

و خداوند عقل را آفرید!

نمی‌دونم چرا بعضی‌ها اصرار دارن حتی اون چیزی رو که دارن به چشم خودشون می‌بینن انکار کنن! یعنی من دیگه نمی‌دونم چی باید ببینن که حجت براشون تموم بشه! می‌فرماید:

خَتَمَ اللّهُ عَلَى قُلُوبِهمْ وَعَلَى سَمْعِهِمْ وَعَلَى أَبْصَارِهِمْ غِشَاوَةٌ وَ لَهُمْ عَذَابٌ عظِيمٌ

خداوند بر دلهاشان و بر گوشهاشان مُهر نهاده و بر ديدگانشان پرده‏اى است و آنها را عذابى است بزرگ.
سوره بقره-آیه7

بیخود نیست که همه جای قرآن بارها دعوت شده به تفکر و تعمق و در عین حال هم تأکید شده که "أکثرهم لا یعقلون " هستن (یعنی هستیم)!


لیلة الرغائبی دیگر

باز هم امشب شب آرزوهاست. میگن امشب هر دعایی بکنیم برآورده میشه. من هنوز به حرفایی که پارسال همین موقع زدم اعتقاد دارم. هنوزم میگم برای یه فرد مسلمون و بالأخص شیعه، انجام کامل واجبات و ترک کامل محرمات لازمه و نه اعمال مستحبی. ولی خب در هر صورتی یاد خدا آرام‌بخش و شیرینه. فقط می‌ترسم از اینکه در حالی نماز لیلة الرغائب رو بخونیم که خدا از اون عرش کبریائیش با خشم و غضب و نفرت نگاه کنه به اعمال مزورانه و دور از تفکر و خلوص نیت ما!
با این حال خدا جون، میخوام یه عالمه آرزو کنم: خودت می‌دونی بزرگترین آرزوی امشبم چیه تو این دوره و زمونه قدّار. خودت می‌دونی که خشم و نفرت جای با ثباتی نداشت توی دل من. ولی حالا ... . خدایا راه راست و درست رو به ما نشون بده. خدایا تو جای حق نشستی. نذار حُبی غیر از حُب تو و ولایتی غیر از ولایت تو توی دلم جا بگیره. نذار شرک با حرکت مورچه وارش بیاد و جای تو رو بگیره. تو بزرگ و عزیزی. تو مقصودی و معبود و هر معبودی جز تو قویاً محکوم به فناست. فقط ذات اقدس توست که شایسته عظمت و تعظیم و تکریمه.
الله اکبر. الله اکبر. الله اکبر
خدایا بخل و حسد و کینه رو از دل من دور کن. توانایی کنترل خشم و هوس و تکبر رو به من عطا بفرما. خدایا قدرت تشخیص سره از ناسره، حق از کذب، عدل از ظلم و نور از ظلمت رو عنایت بفرما. خدایا دلهای ما رو با نور وجودت روشن کن و دستهای ما رو از این دستهای آلوده‌ی آغشته به گناه و ریا جدا و به حبل المتین‌ات متصل بفرما.
آمین

پ.ن: برای کسانی که با سرچ لیلة الرغائب و اعمالش به اینجا اومدن و دست خالی برگشتن:
اعمال شب لیلة الرغائب

Labels: آدم, عبادت, عمومی, قرآن

این روزها اگر هیچ چیز نداشته باشه لااقل یه دستاورد خیلی مهم داره:
شناسایی افراد و سطح فکرشون (البته در مورد بعضیا اگه فکری وجود داشته باشه کلاً!) !
حالا دیگه تکلیف معلومه و میدونی کی چکاره س. همین که یه جهل تبدیل به علم شد، برام دنیایی ارزش داره.

پ.ن: دارم حداکثر تلاشمو می‌کنم که متنفر نشم!

Labels: مردم شناسی

خواب می‌دیدم تو فرودگاه وایسادیم. توی باند فرودگاه. منتظریم که سوار هواپیما بشیم. اونورتر یه هواپیمای دیگه از زمین بلند شد. خیلی شیب داشت. تقریباً عمودی پرید. هنوز کامل بلند نشده بود که توی هوا آتیش گرفت. ما بهت زده فریاد می‌زدیم. می‌گفتم: "وای! ای وای! بریم کمک کنیم". دیدم همه دارن داد می‌زنن: "وای!". داشتیم می‌دویدیم به طرف هواپیما.

بعضی وقتها، اونموقع که تا فیها خالدونت می‌سوزه، دوست داری سرتو که زمین گذاشتی دیگه از زمین برنداری!

Labels: شخصی

من از ایده هر کس به جز احمدی نژاد قاطعانه دفاع می‌کنم. چون:
1. در این چهار سال اینقدر از لحاظ روحی تحت فشار بودیم که فشارهای اقتصادی هیچ بود دربرابرشان! هیچ چیز به جز یک تغییر نمی‌تواند التیامی باشد بر این دردهای روحی.
2. فساد سیاسی از فساد اقتصادی اگر بدتر نباشد چیزی در همان حد است!
3. من مسلمانم و اسلامم را دوست دارم. از اینکه کسی بخواهد برای عوامفریبی دین را بازیچه قرار دهد سخت بیزارم!
4. از رواج لمپنیسم و بی‌اخلاقی به جای تلاش برای برقراری فرهنگ و قانون‌مداری متأثرم!
5. افول فکری تحصیلکرده‌ها و از عمق به سطح رسیدن‌ها نتیجه مستقیم دور شدن کشور از فضای فرهنگی و مدنی است!
6. سیاست‌های داخلی برای حل مشکلات مالی مردم، گداپروری است نه اصولی. مقطعی است نه مدت‌دار. مثل منت ارباب است بر رعیت نه مثل وظیفه.
7. سیاست‌های خارجی در جهت مطرح شدن شخصی است به هر طریقی حتی اگر منجر به از دست رفتن عزت ملی، منافع ملی و اعتبار بین‌المللی باشد!
8. دیدن شوهای مختلف از مراسم روز معلم و جشن‌های هسته‌ای گرفته تا شوهای بین‌المللی بسمان است!
9. عدم ثبات قوانین خسارت‌های جبران ناپذیری وارد می سازد.
10. کارشناس در این دولت یعنی کشک! کارشناس کارش کارشناسی است. یعنی تخصصی کار می‌کند. الان در همه دنیا کارشناسان هستند که کشورها را اداره می‌کنند و رئیس جمهور تنها یک ناظر است. دولتی که کارشناس برایش کشک است مجبور است هی وزیر عوض کند، هی آزمایش و خطا کند، هی آسمان را به ریسمان ببافد برای توجیه کارهایش!

هزار تا چون دیگر هم وجود دارد. من شاید از بقیه کاندیداهای موجود به هیچکدامشان تعلق خاطر نداشته باشم ولی به یکی‌شان رأی می‌دهم چون هر سه تایشان، دست کم در سطح شعار، متفاوتند از این دولت موجود. شاید با ایده‌آل من فاصله زیادی داشته باشند ولی حداقل خواسته‌هایشان به بعضی خواسته‌های من نزدیکتر است. بهتر از این است که کلاً همه چیز مخالف و حتی متناقض با سلیقه‌هایت باشد.

Labels: انتخابات

اوف! عجب مناظره نفس گیری بود! کاش عکس خانم رهنورد زودتر رو می‌شد! خیلی به نفع موسوی شد که حرف آخر رو اون زد. یعنی عالی بود. ولی در طول مناظره بارها آرزو کردم که ای‌کاش به جای موسوی، خاتمی نشسته بود و جواب حرفای صد من یک غاز طرفشو می‌داد. من نمی‌دونم اگه هاشمی نبود این رئیس جمهور مردمی می‌خواست در مورد چه چیزی صحبت کنه و کیو محکوم کنه! یه چیزی از لابه‌لای حرفای این آقا خیلی مشخص بود. حس قوی انتقام‌جویی. یعنی اگر یکبار دیگه ایشون بخواد رئیس جمهور بشه، دیگه هیچ‌کس جلودارش نیست!
حالا که تلویزیون بعد از سی سال داره مشق دموکراسی می‌کنه و یاد گرفته بین کاندیداهای مهم‌ترین مقام اجرایی کشور مناظره بذاره، خیلی جالبه که خودشون دارن پته خودشون رو میندازن رو آب. آخه یکی نیست بگه مرد حسابی! زیر سؤال بردن دوران نخست وزیری موسوی و ریاست جمهوری هاشمی و خاتمی که دقیقاً زیر سؤال بردن همه نظامه! یعنی بیشتر از 20 سال این نظام رؤسای دولت فاسد داشته و فقط 4 ساله که همه چیز شده طبق قانون و اصول؟! این که خیلی افتضاحه که! ببخشید بعداً که اینهمه تب و تاب خوابید و روسیاهیش موند برای شما میخواید چکار کنید؟! آخه شهوت قدرت تا کجا یعنی؟!
آقای موسوی ضعف داره توی سخنرانی و صحیح حرف زدن. کُشت ما رو بس که صد بار گفت چیز! ولی خب به این مسأله به دیده مشکل نمیشه نگاه کرد چون قابل حله. مهم اینه که روی نکاتی دست گذاشت که خط قرمز بودن توی رسانه مثلاً ملی. چیزی هم که از تلویزیون پخش بشه از هزارتا تبلیغ و سخنرانی مؤثرتره که این البته برای همه کاندیداها صدق می‌کنه. بنابراین باید منتظر موند و دید که این حرفا چقدر می‌تونه آراء یکی رو به نفع دیگری تغییر بده! فعلاً که هیچی معلوم نیست!

Labels: انتخابات

آقا به نظر من هرکس این تئوری رنگ رو برای موسوی داده خیلی عقلش کار می‌کرده! یه جورایی اومده قضیه رو حزبی کرده. حزب سبزها مثلاً! یعنی می‌تونم بگم همین رنگه باعث شد موسوی 50 درصد راه رو میونبر بزنه! باور کنیدا! چون جمعیت ایران یه جمعیت جوونه و جوونا هم عاشق جلب توجه و شاخص بودن. بنابراین چی بهتر از یه نشون یا رنگ خاص می‌تونه یکی یا یه جمع رو از دیگران متمایز کنه؟! الان هر جا تو خیابون راه برید، می‌تونید خیل طرفدارای موسوی رو با یه نشونه سبز، حالا یا شال، یا دستنبد یا تی شرت یا یه تیکه پارچه سبز، تشخیص بدید. ازبین این افراد شاید خیلی‌هاشون اصلاً با طرز فکر و عقاید موسوی سنخیتی ندارن یا کلاً نمی‌دونن چی به چیه، ولی به این جمع ملحق میشن تا فرق داشته باشن با بقیه. به قول بعضی‌هاشون فشنه!

و اما، من نمی‌دونم ماها چرا عادت کردیم که مسائلو با هم قاطی کنیم! اگه این آقا برداشته رنگ سبز رو علم کرده فقط به خاطر جذب آراء بیشتره. حالا فرضاً که گفته باشه چون سیده این کارو کرده! دیگه من نمی‌دونم این عزاداری داره؟! اگه مثلاً چهار تا جوون قرتی برداشتن مچ بند سبز زدن این یعنی توهین به مقدسات؟! آقا اصلاً مگه نگفتن الأعمال بالنیات! نیت اون جوون اینه که با این رنگ بگه طرفدار موسویه و نه هیچ چیز دیگه! نمیخواد تبرک پیدا کنه که! پس فردا هم که انتخابات تموم شد جمع می‌کنه میندازه دور! تعصبات بیخودی تا حالا کم کار دستمون نداده. بی‌خیال شیم تو رو خدا! حالا چه سبز میخواد سبز سیدی باشه چه به قول فاطمه رجبی سبز لجنی!

Labels: اجتماع, انتخابات

داریم تشریف می‌بریم بلاد خارجه! D: یعنی تا همین دو روز پیش منتظر بودیم ببینیم به ما با اون مدارک ناقص و جرم بزرگی به نام مجردی ویزا می‌دهند یا نه! که دادند البته و این افتخار نصیبشان شد که قدم رنجه کنیم و منت بگذاریم برویم کشورشان! ;)
ما قبلاً در آرزوهایمان با خودمان می‌گفتیم که آدمی باید حداقل 4 کشور را ببیند بعداً بمیرد! چین و یونان و ایتالیا و مصر. البته ایران هم جزء همین دسته است ولی خب به درد سفر ما نمی‌خورد! فعلاً داریم مشرف می‌شویم یونان. تا بعد بببنیم کی برویم مصر! ;)

Labels: روزمره, سفر