» روزهای بی‌خاطره
خاطره‌ای در درونم است
چون سنگی سپید درون چاهی
سر ستیز با آن ندارم، توانش را نیز:
برایم شادی است و اندوه
در چشمانم خیره شود اگر کسی
آن را خواهد دید
غمگین‌تر از آنی خواهد شد
که داستانی اندوه‌زا شنیده است
می‌دانم خدایان انسان را
بدل به شیئی می‌کنند، بی آن که روح را از او برگیرند
تو نیز بدل به سنگی شده‌ای در درون من
تا اندوه را جاودانه سازی
» آنا آخماتووا
چون سنگی سپید درون چاهی
سر ستیز با آن ندارم، توانش را نیز:
برایم شادی است و اندوه
در چشمانم خیره شود اگر کسی
آن را خواهد دید
غمگین‌تر از آنی خواهد شد
که داستانی اندوه‌زا شنیده است
می‌دانم خدایان انسان را
بدل به شیئی می‌کنند، بی آن که روح را از او برگیرند
تو نیز بدل به سنگی شده‌ای در درون من
تا اندوه را جاودانه سازی
» آنا آخماتووا
» خوراک
» لینکدونی
» بایگانی» خاطره‌سازان
» آخرین نوشته‌ها
- ▪ خودمنتقدی یا خوآزاری؟
- ▪ اندر مصائب بزرگسالی!
- ▪ این‌ور بوم و اون‌ور بوم
- ▪ پیاده تا مقصد
- ▪ مرا از پا فکنده، شکستن‌های بسیار
- ▪ خشونت کلامی
- ▪ امروز ...
- ▪ توزیع نرمال زندگی
- ▪ شاید از متن‌های بدون سانسور!
- ▪ مادرم
